“Zolang de aarde bestaat, zal er een tijd zijn om te zaaien en een tijd om te oogsten, zal er koude zijn en hitte, zomer en winter, dag en nacht – nooit komt daar een einde aan.” (Gen 8,22, NBV)

In deze „Tijd van de Schepping” leert de herfst ons iets waardevols: niet alles groeit tegelijkertijd, niet alles rijpt even snel.

Er zijn momenten om zomergroenten te zaaien en andere om wintergroenten te zaaien.

Er zijn seizoenen om te oogsten en weer andere om eenvoudigweg naar de aarde te kijken, met open handen, in een poging te begrijpen wat zij ons zegt en dank te betuigen voor het leven dat God schenkt, zelfs daar waar we het niet meer verwachtten.

Ook onze VPKB maakt een periode van bezinning door: zij neemt de tijd om te observeren, zonder vruchteloze bezorgdheid, om te luisteren en te leren.

De LAB·ORA-projecten, de overwegingen over de levensvatbaarheid van onze gemeenschappen, de aandacht voor geestelijke gezondheid, voor de zorg voor degenen die zich inzetten voor diverse opdrachten, evenals het werk dat nodig is om interculturaliteit en solidariteit te laten groeien, nodigen ons uit om onze houding te veranderen: laten we minder over de Kerk praten, laten we meer van elkaar leren!

Onderscheiden: een uitnodiging om de werkelijkheid van dichtbij te bekijken, zodat we de sterke punten, de tekortkomingen en alle nog verborgen mogelijkheden kunnen herkennen.

Laten we onze blik omzetten in steun, in gedeeld vertrouwen, in wederzijds leren.

Nu het Reformatiefeest en onze Synodevergadering naderen, wens ik ons dit vertrouwen toe: het vertrouwen van de zaaiers die de oogst niet in handen hebben, maar die vol vertrouwen het land blijven bewerken. God schenkt ons de seizoenen; het is aan ons om ze met moed, gemeenschap en hoop te beleven.

 

Ds. Isabelle Detavernier

Voorzitster van de Synodale Raad van de Verenigde Protestantse Kerk in België