Jannica de Prenter, predikant VPKB Brugge

1. Omschrijf jezelf eens in drie woorden.

Harde werker, gedreven, creatief.

2. U bent protestants. Waarom?

Ruim twee jaar geleden heb ik ervoor gekozen om protestants te worden. Dat is één van de belangrijkste en moeilijkste keuzes in mijn leven geweest. Ik groeide op in een warm gezin, waarin het kerkelijke leven een belangrijke rol speelde. Omdat mijn ouders een andere kerkelijke achtergrond hebben, leerde ik als jong meisje al om vertrouwd te raken met zowel de katholieke als de protestantse traditie. Voor die open, oecumenische opvoeding ben ik mijn ouders nog steeds erg dankbaar. Toch begon ik mij de laatste jaren steeds minder op mijn plaats te voelen in de katholieke kerk. Dit had enerzijds te maken met mijn honger naar Bijbelkennis.

Vanaf het begin van mijn theologiestudie, merkte ik bij mijzelf een steeds groter wordende passie voor exegese en Bijbelstudie. Zowel mijn masterscripties als mijn proefschrift over het boek Jozua, zorgden er bij mij voor dat er een verlangen ontstond naar een kerkelijk leven waar nog sterker de Bijbelse bezinning centraal staat. Aan de andere kant begon ik ook steeds meer moeite te krijgen met bepaalde kerkstructuren, en de manier waarop er in mijn moederkerk wordt gedacht over vrouw en ambt. Dit heeft geleid tot een lange zoektocht, die uiteindelijk uitmondde in de keuze om heel bewust te kiezen voor de protestantse traditie.

De belijdenis die ik heb afgelegd tijdens de pinksterviering op 4 juni 2017 in de Protestantse gemeente in Axel (Zeeuws-Vlaanderen), heb ik ervaren als een bevrijding en een nieuw begin. Het viel me zwaar om afscheid te nemen van de warme katholieke gemeenschap waar ik opgroeide, maar tegelijk ervoer ik ook een grote dankbaarheid voor alle deuren die opengingen. Heel toepasselijk was het dan ook dat mijn belijdenistekst is genomen uit Marcus 8:35:

… want ieder die zijn leven wil behouden, zal het verliezen, maar wie zijn leven verliest omwille van mij en het evangelie, zal het behouden.

Belijdenis doen, betekende dat ik letterlijk opnieuw kon beginnen, dat ik een nieuwe weg kon inslaan. Toch blijf ik mijn katholieke wortels met mij meedragen. “Spuug nooit in de bron waaruit je zelf gedronken hebt”. Dit Joodse gezegde, kreeg ik tijdens mijn belijdenisdienst mee van goede vriend, ds. Freund uit Kloosterzande. Het is een wijsheid die ik op mijn hart draag. Ik hoop vooral dat ik in de toekomst verbindend kan zijn, want oecumenisch ben ik in hart en nieren. Met veel plezier zet ik mij dan ook al in voor de Brugse werkgroep ‘samen rond de Bijbel’ en de oecumenische studiegroep West-Vlaanderen.

3. U vertelde dat u doctoreerde op het boek Jozua?

In 2016 doctoreerde ik inderdaad op het Bijbelboek Jozua. Mijn proefschrift gaat over een actueel onderwerp: religie en geweld. Geweld tegen de ander begint vaak bij taal, en is ook de Bijbel niet vreemd. Daarom onderzocht ik de gewelddadige oorlogsteksten in het boek Jozua op retoriek en ideologisch taalgebruik.

4. Wat is uw favoriete Bijbelvers? Waarom?

Er zijn zo ontzettend veel mooie Bijbelverzen die ik zou kunnen noemen. Maar als Jozua-kenner wil ik natuurlijk een prachtig vers uit het boek Jozua noemen:

Laat de boekrol met dit onderricht zich niet verwijderen van je mond: overpeins hem dag en nacht, opdat je waakzaam bent om te doen naar al wat daarin is geschreven; want dan laat je je wegen gelukken, dan heb je voorspoed.
Jozua 1:9 (Naardense Bijbelvertaling)

Ik vind dit Bijbelvers zo mooi omdat het de kerntaak verwoordt van iedere predikant: een leven van studie en meditatie, en de opdracht om steeds met de Bijbel onderweg te gaan, en ze te vertalen naar deze tijd.

5. Wat houdt voor u bidden in?

Bidden is voor mij een moment van stilte, bezinning en inkeer. In het bidden kan ik al mijn vragen en verlangens, maar ook mijn twijfels en angsten neerleggen bij God. Het komt ook regelmatig voor dat ik God dank voor al het goede in mijn leven, of dat ik kracht vind in het gebed. In de stilte van het gebed ervaar ik nog het sterkst de persoonlijke verbondenheid met God.

6. Wat kunnen protestanten bijdragen aan de wereld vandaag?

De kracht van het protestantisme is kritisch in de wereld staan. Zo begon het ooit met Maarten Luther, en zijn aanklacht tegen een verkeerd gebruik van macht in de kerk. Maar daar stopte het niet mee. Luther ontwikkelde een spiritualiteit waarin Gods woord centraal staat, en het leven vanuit de genade. Als protestanten zijn we geroepen om steeds opnieuw op weg te gaan vanuit deze spiritualiteit: aanklagen waar onrecht wordt gedaan, maar tegelijkertijd ook getuigen van de bevrijding waar Bijbelteksten steeds opnieuw van spreken, en dat vertalen naar onze tijd. Hoofd, hart en handen, dat is voor mij protestants zijn. Het doen van Gods woord is even belangrijk als het doorgronden ervan, maar dat is misschien in wezen ook een Joods perspectief. Een Bijbelvers dat mij daarbij bijzonder inspireert is Micha 6:8.

Er is jou mens gezegd, wat goed is,
je weet wat de Heer van je wil:
niets anders dan recht te doen,
trouw te betrachten
en nederig de weg te gaan van je God.

Maar ik zou ook heel goed Deuteronomium 16:20 kunnen noemen: “Zoek het recht en niets anders dan het recht”, de thematekst van de afgelopen bidweek voor de eenheid van de christenen.

arrow