« PAS OP, praat niet met hen »

Hoe vaak hebben aids-patienten, tienermoeders of overlevende van seksueel geweld deze zinnen niet gehoord. Uitgejouwd, opzij gezet door de familie, de kerk en de samenleving, proberen ze elk in hun situatie te vechten tegen de vooroordelen, culturele misvattingen en stereotypen.

Protestantse Solidariteit wil hen hierbij helpen, want het genezingsproces of aanvaardingsproces begint bij het aanvaarden van hun ziekte of trauma’s. De vrienden en families spelen hier een belangrijke rol in. Hoe kan me zich concentreren op een behandeling, als je weet dat je een dodelijke ziekte heb gegeven aan je kinderen? Hoe ga je om met deze schuldgevoelens? Wat vertel je tegen een kind, die zijn ouders verloren heeft en nu alleen instaat voor de opvoeding van zijn broers of zussen?

Het zijn moeilijke situaties, waarbij de gemeenschap vaak een beschuldigende vinger wijst naar het slachtoffer. Als christelijke NGO vinden we dit onaanvaardbaar: het is niet omdat je aids hebt, dat je een losbandig leven hebt en geen taken kan opnemen in de kerk, het is niet de schuld van de vrouw dat ze verkracht is geweest door bandieten en rebellen.

Dit jaar hebben we deze situaties van dichtbij meegemaakt en gehoord: patiënten vertelden ons over de moeilijkheden maar ook over de troost en de hulp die ze bij elkaar vonden. We hoorden over slachtingen van hele families en verkrachtingen en de verwerping van de families, maar ook de kracht en de moed van deze vrouwen en kinderen om door te gaan en hun gemeenschap te sensibiliseren met de hulp van de lokale partner en PS.

En sensibilisatie is de sleutel niet enkel om het geweld of aids uit te roeien maar ook om een problematiek bespreekbaar te maken en de mentaliteiten te veranderen.

 

BABY EN AIDS: een moeder vertelt

Tijdens mijn zwangerschap ben ik naar de “Centre de Santé” gegaan voor de prénatale consultaties. Dit was niet gemakkelijk want mijn man vind dit overbodig! Maar hij is toch meegegaan en samen hebben de HIV-Test afgelegd. Ik had schrik voor het leven van mijn kindje. Hoe kan ik ooit een goede moeder zijn als ik hem ziek maak? Misschien sterft hij wel ….

Aids is nog steeds een verwoestende ziekte, met ingrijpende gevolgen voor het dagelijks leven van de patiënt, hun geliefde en kinderen. En tegelijkertijd kan men zeer goed leven met de ziekte: het regelmatig innemen van de AVR, beschermingsmaatregelen tijdens geslachtgemeenschap en bij het dagelijks leven en het risico om besmet te geraken is minieme.

Protestantse Solidariteit licht de bevolking toe in verband met de besmettingsmogelijkheden van aids en dit doen we vooral gericht op jongeren en zwangere vrouwen. Want vrouwen gaan de boodschap doorgeven aan hun kinderen: het belang van bescherming, de prenatale en postnatale begeleiding waarin een deel aan HIV en familiale planning wordt gewijd.

Het is ook heel belangrijk dat de vader meekomt naar de prenatale consultaties. Waarom vraag je je af? Omdat het noodzakelijk is om te weten of beide ouders seropositief zijn en zo niet, hoe men de ongeboren foetus kan beschermen. Maar zwangerschappen in de Afrikaanse cultuur is een vrouwenzaak. Mannen begeleiden hun vrouwen. Om de mannen aan te moedigen hun partner te begeleiden worden er geboorte-kits gegeven met o.a.: een badje, een luier en zeep.

Dankzij de bevallings-kist wordt er niet enkel gesensibiliseerd en gestreden om aids uit te roeien maar verbeterd de kind- en moederzorg. Toekomstige moeder worden beter begeleid waardoor moeder en kindersterfte wordt bestreden. Het is een klein hulpmiddel om de boodschap duidelijk te laten overkomen: Laat je testen en begeleid je vrouw en kind !

 

Giften zijn altijd welkom op BE37 0680 6690 1028 met de vermelding “Aids”

arrow